Lange tenen

De metroman is vaak de trotse bezitter van een ferm stel lange tenen. Dat is natuurlijk een onvermijdelijk gevolg van zijn hoge graad van ijdelheid. Whatever you do : don't mock his beauty ! Het risico op bitsige/bitchy tegenreacties is groot.

Neem nu het ultieme voorbeeld van de metroman op het Fabriekje. U stuurt in een bui van joligheid een e-mail met een te reviseren tekst naar je collega met als titel voor uw toy boy. Zij stuurt het door naar de ultieme metroman. Volgende reacties zijn dan niet ondenkbaar :


  1. Zij krijgt de vraag wat een toy boy is. U begint dan natuurlijk onmiddellijk te twijfelen aan zijn metrogehalte, vooral als hij er ook vanuit gaat dat het om een belediging gaat en uw collega de opdracht geeft u een aantal klappen te verkopen.

  2. Uit medelijden laat u hem weten dat een toy boy het jonge, en heel soms knappe, mannelijke speeltje is van een oudere vrouw en dankt u hem voor de niet gekregen klappen.

  3. Hij protesteert en zegt dat heel soms in zijn geval niet in de definitie hoorde. U antwoordt, nog steeds met de kolder in het hoofd, dat het vermelden van knap in zijn geval inderdaad over the top was.

  4. Hij antwoordt dat het inderdaad beter was om 'beeldschoon' of 'onweerstaanbaar aantrekkelijk' te gebruiken in de definitie. U antwoordt, nog altijd uitgelaten, jaja, dream on ....

  5. U komt hem 's middags in de gang tegen, ziet een donker gezicht en krijgt de boodschap dat hij de nodige lectuur voor u op het bureau gelegd heeft. U vindt de Jommekeskrant en antwoordt, jawel nog altijd heel dartel, dat hij u toch wel overschat qua niveau.



Als u dat allemaal doet, weet dan dat u de komende tijd enkel nog een licht gegrom zal horen opstijgen. Wel klank maar geen beeld als het ware. En te bedenken dat u hem eerst nog had willen zeggen dat u overwoog om het woord heteroflexibel in de definitie op te nemen.

01 April, 2004 | D. | Laat commentaar achter - 18

Vuile ... eehhmm ... Pomo !

Let's talk trendy ! Jawel, na de quarterlife crisis van mezelve (?) en Dominiek (??) zijn we eventjes bij de trendy woordenlijst van Word Spy blijven hangen.

En neen, het is tegenwoordig niet meer eenvoudig om een eigen identiteit te ontwikkelen. De metroseksuele man was me al langer gekend, maar het rijtje classificaties blijkt maar niet op te houden. Wie weet ben ik wel pomoseksueel of heteroflexibel, in elk geval ben ik niet retroseksueel (Rudi wel, hoewel hij misschien eerder dit is).

Ook Tom had het recent (in een minder leuke context) over de toenemende differentiëring aan synoniemen voor homo :

FTM = female to male, MTF = male to female, boydyke, trannyboy, trannyfag, multigendered, polygendered, queerboi, transboi, transguy, transman, half-dyke, bi-dyke, stud, stem, trisexual, omnisexual, en multisexual.
(San Francisco Chronicle)

Leuk, leuk, leuk ... creativiteit in de taal moet er zijn en wie weet is het inderdaad een teken van een toegenomen aanvaarding van de andersgeaarde mens. Anderzijds zijn veel van deze woordjes netjes uitgedacht door de betrokkenen zelf. De vraag die ik me nu wel stel is wat we eigenlijk zijn met deze stortvloed aan creativiteit : maken we het de "gewone" mens (als die nog bestaat tenminste) er niet moeilijk door ? Kunnen we (= gelijk welke geaardheid en subsubsubgenre) niet gewoon zeggen dat we mens zijn ?

04 March, 2004 | D. | Laat commentaar achter - 3

Geurend reclamebord

Dringende bede aan de luchtjesverkopers :

Gelieve in de toekomst een aparte ruimte te voorzien in uw etablissement. Een ruimte die bij voorkeur afgesloten is van de rest van uw verkoopsruimte. Een ruimte ook die gebruikt kan worden door tieners die op zoek zijn naar een luchtje.


Het is immers allerminst prettig om tijdens de zoektocht naar een nieuw luchtje omringd te worden door een bende pubers. Gastjes en gastinnetjes die op zoek zijn naar een verjaardagsluchtje voor een van hen. Zij vinden er vaak niets beters op om elke flesje dat ze tegenkomen uitgebreid te testen, bij voorkeur door het luchtje in de open "natuur" rond te spuiten.

Zo komt het dat ondergetekende momenteel een levend geurend reclamebord is voor een mengelgeur van Fahrenheit, L'eau par Kenzo, de hele Tommy Hilfiger-collectie, Le Mâle en ga zo maar door. Afhankelijk van het plekje van m'n lichaam waar je snufferd zich (hypothetisch) zou bevinden, krijg je een ander geurtje.

Vanop afstand krijg je echter de hele zwik te verwerken. Dat was dan ook een leuke ervaring voor de medereizigers op de overvolle trein vanavond. Het ergste is wel dat voor de komende twee weken mijn smaakpapillen naar de vaantjes zijn omdat je onmogelijk door de walmen kon trekken zonder minstens een keer adem te halen.

De vraag die mij nu alleen nog rest : zou ik de nodige reclamecenten krijgen voor het vermelden van de verschillende merken ?

30 January, 2004 | D. | Laat commentaar achter - 8

Laat het gras haar maar groeien

Beste heren, laat het haar maar groeien. Het mag, nee, moet weer lang. Met alles erop en eraan. Kleurspoeling, zonnelokken, baleage of de haren opgelicht. Niets om je als man voor te schamen.
De Standaard Magazine 24/01/04

De vraag die deze quote oproept is waarom worden dergelijke zaken enkel te lezen zijn in een "obscuur" magazine als dat van De Standaard. Dit soort berichten zou in koeien van letters moeten verschijnen in de populaire volkskranten. Eerste pagina, met een kanjer van een foto. Dit is gewoon wereldnieuws dat iedere modale Vlaming zou moeten weten, of in elk geval toch mijn old folks.

M'n haar heeft sinds enige tijd weer zijn normale lengte hervonden. Na een verloren weddenschap op 16 maart 2003 en de als gevolg daarvan resulterende (bijna-)kaalscheerbeurt, werd dat wel tijd.

In tegenstelling tot sommigen (zie 23/1) heeft ondergetekende geen zin in allerlei tondeusebeurten. Het haar op m'n hoofd groeit niet zonder reden : het moet en zal lang zijn.

Helaas zijn mijn ouwelui het daar niet mee eens. Niet dat dit me tegenhoudt, verre van zelfs, maar een bezoekje aan de kapper lijkt onvermijdelijk. Alleen leidt halflang haar tot de opmerking dat er toch nog niet veel af is.

Vandaar de oproep aan de volkskranten : neem zo snel mogelijk het bericht van De Standaard Magazine over. Op pagina 1. In koeien van letters. Met onderstaande foto. Please ?

Kreatos creatie


27 January, 2004 | D. | Laat commentaar achter - 25

Jarretelle

Tjuppe heeft dit weekend officieel afscheid genomen van z'n collectie strings. Vanaf nu kiest hij definitief voor de John Galliano-stijl herfst/winter 2004-2005 : wild western look met een bijpassende jarretelle.

John Galliano herfst/winter 2004-2005


Toch zou ik als totale modeleek een aantal correcties willen aanbrengen op de voorgestelde look. Zo lijkt dat strooien cowboyhoedje me maar niets. Een combinatie met de Kazachse theemuts, of desnoods de tropenhelm, is veel aantrekkelijker. Zaak van toch een beetje glitter en glamour aan de look toe te voegen in het geval van de theemuts.

De moonboots (of hoe moet ik die fel behaarde ondingen noemen) zouden beter vervangen worden door een s(ch)andaal. Daarmee spreek ik mezelf misschien tegen, maar ja ... mode is nu eenmaal een aan verandering onderhevig. Die harige dingen zijn door de mogelijke geuren die zij veroorzaken als neveneffect trouwens een fel risico op toegenomen luchtvervuiling, en daar zijn we natuurlijk fel tegen gekant.

U begrijpt natuurlijk dat ik niet kan wachten tot eind dit jaar om de nieuwe stijl toe te passen. Zo ga ik deze week zeker op zoek naar een voorraadje ongein. Wie weet kan u hier binnenkort Tjuppe in jarrettelles bewonderen.

26 January, 2004 | D. | Laat commentaar achter - 10

Metro (3)


  • Zoete kersenfocaccia voor bij het ontbijt

  • Mary's zaterdagse soep met deegrolletjes

  • Honeymoon (zucht) spaghetti

  • Geweldige gebakken zeeduivel

  • Geprakte gekruide kikkererwten

  • Chocoladepotjes



De kenners hadden wellicht slechts een regeltje nodig om te weten waarover dit gaat. Dit is een lijstje met recepten uit de boeken van good ol' Jamie.

In m'n queeste naar metroseksuele perfectie ben ik gisterenmiddag nog snel om de boeken van de chef-kok met een voorkeur voor Bredene geweest. Eerlijk gespaard met de puntjes van De Standaard. Het schijnt namelijk dat een echte metroseksueel moet weglopen met Mr.Oliver. Goed kunnen koken en zo lijkt ook een weerspiegeling te zijn van de man die met plezier zijn vrouwelijke kanten etaleert. Dat Dimi met graagte z'n vrouwelijke kant laat zien, weten jullie al langer dan vandaag.

Binnenkort vinden jullie me dus tussen de designerpotten en -pannen. Of het ook eetbaar is valt af te wachten en is trouwens een onbenullig nevenaspect. Image is everything en Dimi's metroseksuele image is al zeker alles.

06 September, 2003 | D. | Laat commentaar achter - 3

Menu

Archieven

Zoeken

Categorieën

Feeds