Het Pakket

Er moet iets gebeurd zijn in m'n kindertijd. Zelf weet ik het niet zo meer, maar er moet wellicht iets gebeurd zijn zo rond de leeftijd van 6-7 jaar. Dinsdagavond ben ik immers tot de conclusie gekomen dat het optellen en aftrekken in de lage getallenreeksen niet echt meer wil vlotten. Volgt u even ?

Drie weken geleden zijn we met frisse en gezonde tegenzin de tandarts binnengestapt. Zoals te verwachten viel, verloste de man mij van het voormalig abcesserend (of zoiets) tandje. Na z'n slagerswerk wist hij me te verblijden met de mare dat er nog 1 tandje en 3 gaatjes gedaan moesten worden.

We opteerden voor de korte pijn : vorige week mocht de brave man 2 gaatjes ter linkerzijde vullen. De tussenstand volgens mijn bescheiden rekenwerk : nog 1 tandje en 1 gaatje te gaan.

Dinsdag was de andere kant aan de beurt. Een werkje van niets dacht ik. Edoch … nadat ik een half uur met m'n schuurdeur wijd geopend had neergelegen, kreeg ik een rekening voor niet minder dan 3 gaatjes onder de neus geschoven. Volgens mijn bescheiden telkunsten maakt 3 gaatjes rechts plus 2 gaatjes links nog altijd 5 gaatjes in totaal op en 5 is nog altijd meer dan de beloofde 3.

Tss … een liegende tandarts. Wie had dat gedacht ? Of de man is misschien een gewiekste zakkenroller of de gelukkige eigenaar van X-ray vision. Vorige week ¤ 50 meegenomen -> kostprijs slagerswerk ¤ 49,5; nu ¤ 74 euro mee -> kostprijs slagerswerk ¤ 73,95. Het kan geen toeval zijn.

08 September, 2005 | D. | Laat commentaar achter - 2

Mocht u mij tegenkomen vandaag: neen, ik heb geen tennisbal in m'n mond zitten. Het is gewoon een abces. Wat meteen het probleem oplost van de afwezige tandarts. Ik moet nu eerst aan de antibiotica.

14 July, 2005 | D. | Laat commentaar achter - 1

Ik heb het dus weer vlaggen. M'n pijnlijk tandje steekt de laatste dagen weer flink de kop op. Sinds april laat het zo nu en dan eens van zich horen. Meestal valt het op te lossen met een Neurofennetje of 2 om de ontsteking die aan de basis ligt het zwijgen op te leggen.

Helaas lijkt ie het deze keer echt te menen. De vorige keren ging de pijn gepaard met een duidelijke zwelling van het tandvlees. De Neurofen hielp dan om de zwelling, en de pijn, vrij snel tot nul te herleiden. Nu is er geen zwelling maar des te meer pijn. De zwaardere middelen, genre Dafalgan en Cataflam, lijken tijdelijk soelaas te brengen maar het sleutelwoord is hier wel duidelijk tijdelijk.

Een bezoekje aan de tandslager lijkt zich dan ook op te dringen. Hoewel, misschien wacht ik toch maar beter nog een dagje of twee om te zien hoe het verder evolueert.

12 July, 2005 | D. | Laat commentaar achter - 3

Een vraagje waar ik de laatste dagen mee zit als gevolg van een pijnlijk tandje en een (gedeeltelijk) gevoelloos rechterhand : Waarom niet omgekeerd ?

27 April, 2005 | D. | Laat commentaar achter - 0

Vanaf nu heeft ondergetekende zijn eigen 9/11. Op 9 november 2003 om 9 u. 51 heeft bibi's eerste volwassentandje er eindelijk de brui aan gegeven. Een ordinaire hoestbui verstoorde m'n vredevolle slaap, maar maakte meteen ook een einde aan een week rammelen en klapperen in m'n mond.

Wellicht hebben de oorverdovende hoeveelheid decibels in de Hel van Vlaanderen de doorslag gegeven. Of misschien waren het wel de wilde klanken van de The Ghent District Highlanders of het gekweel van een kandidaat-Prins Karnaval die het tandje tot een zelfmoordactie hebben gedreven. Het zal wellicht voor altijd een raadsel blijven.

Wat geen raadsel meer is, is de winnaar van de Tandjeswedstrijd. De winnaar is ... niemand. Gewoonweg niemand had blijkbaar door dat 9/11 wel eens een noodlottige dag zou kunnen worden. Helaas !



09 November, 2003 | D. | Laat commentaar achter - 12

Aan mijn goedkope imitaties van John Massis zal wellicht voorlopig een einde komen. Gedaan dus met het dragen van volle rugzakken in de mond, flessen openen met de tanden, het openkauwen van CD-verpakkingen.

Tijdens een van m'n nachtelijke tandenknarssesies is een onderdeeltje van m'n kauwapparatuur losgekomen. Het lijkt nog niet definitief te zijn, maar volgens eigen aanvoelen is het maar een kwestie van dagen meer. Een tand die rustig meedeint op de golven van de drank in m'n mond is volgens mij een vogel voor de kat.

Zo'n trieste gebeurtenis mag best aangegrepen worden om een ludieke prijsvraag te lanceren. De vraag :



Wat moet je doen ? Geef in m'n reageerdingetje de exacte dag en het exacte uur weer dat ondergetekende een tandje armer is. Je mag verschillende keren gokken, maar een nieuwe gok kan pas nadat het tijdstip van je vorige gok is verstreken.

Naast dag en uur geef je in het reageerdingetje ook nog de gewenste prijs op. Jawel, je leest het goed : de winnaar mag zijn of haar eigen prijs kiezen, zolang die binnen de mogelijkheden van Tjuppe's budget en tijd ligt.

Omdat mirakels niet uitgesloten zijn (als zelfs al een koi gereanimeerd kan worden), is de datum van afsluiting van deze prijsvraag 30 november. Beschikt Tjuppe dan nog steeds over al z'n tandjes dan zal een onschuldige kinderhand (namelijk little moi) een winnaar aanduiden.

04 November, 2003 | D. | Laat commentaar achter - 19