Spierwit stresskonijn
Al te vaak lijkt het gedicht op een spierwit stresskonijn. In zijn kooitje onder een zacht zoemende neonbak sabbelt het nerveus op reepjes papier en knippert intertekstueel met zijn bloedrode oogjes. Tegen zonlicht is dit pigmentloze ras, hoofdzakelijk bestemd voor laboratoria, allang niet meer bestand. Huppelen doet het al evenmin, voor seks heeft het nog maar weinig belangstelling. Zojuist werd het arme dier ook nog eens het voorwerp van een baanbrekend experiment. Heren in witte jassen sneden het zijn pootjes af en blaften 'Spring!' Noteerden vervolgens naarstig: 'Een gedicht zonder poten is doof.' Terwijl het er nu, als nooit tevoren, op aan komt om de poëzie uitbundig te laten luisteren.
in Letterland was me al voor, maar dit is ongetwijfeld
het citaat uit het pleidooi van
Erwin Mortier voor poëzie in
De Standaard van vandaag. Een hartstochtelijk pleidooi dat zeker de moeite waard is om te lezen, al was het alleen maar voor het buitengewoon fantastische taalgebruik.
07 December, 2007 |
D. |
Laat commentaar achter - 0
Journaille
Zo nu en dan is het toch moeilijk om de redenering van sommige mensen te volgen. Neem nu dit citaat van een gastbijdrageleverancier van
Aycaramba! :
En dan is het eindelijk 23u30: Tom en Jimmy zijn er dan écht, en in het volgende anderhalf uur verdwijnt ‘la canicule’ spontaan: ze maakt plaats voor een ruimte waar je voor de rest van je leven wil wonen. Niét tijdens de eerste zeven minuten van het concert, want dan word je licht misselijk van het ‘journaille’ in de front stage. Na die 420 seconden stuurt Verlaine een werkelijk verwoéstende blik in de richting van de fotografen, mompelt hij ook iets in de stijl van ‘It’s time to go now’, en vanaf dan zie je alleen nog maar muziekfreaks in de voorste regionen.
Dat iemand problemen heeft met fotografen, en bij uitbreiding journalisten of journalistieke medewerkers, zal mij eerlijk waar een dikke worst wezen. Uiteindelijk zijn termen als journaille of persmuskiet of paparazzo toch maar gemeenplaatsen die het gebrek aan fundamentele kritiek moeten verhullen.
Wat mij echter wel ten zeerste verwonderd is dat er ter illustratie bij de tekst foto's gebruikt worden van een van de persmuskieten waarvan de gastbijdrageleverancier tevoren licht misselijk werd. Mits enige consistentie plaats je dan natuurlijk geen foto's (niet dat ze van mij weg moeten, journaille heeft ook een ego dat zo nu en dan gestreeld moet worden). Ze hebben er immers voor gezorgd dat de eerste zeven minuten van een blijkbaar unieke levenservaring verpest werden.
Overigens, to get the facts straight, het waren (nog niet eens) 5 minuten of 300 tellen van de klok die vooraf afgesproken/opgelegd waren. Van verwoestende blikken heb ik overigens weinig gemerkt.
tags:
journaille,
Tom+Verlaine,
Aycaramba!
14 August, 2006 |
D. |
Laat commentaar achter - 2
En … stop !
Gezondheid zit vol paradoxen, omdat veroudering deel is van de levensloop. Levenslopen werden gevormd als evolutionaire strategieën waarbij overleving geen doel maar een middel tot een doel is: succesvolle voortplanting. Op het einde van het bestaan worden mensen oud, gebrekkig en zorgafhankelijk en daar is bitter weinig aan te doen. Die periode van invaliditeit wordt afgesloten door de dood. Wie op zorgkosten wil besparen, zorgt er dus voor dat mensen zo spoedig mogelijk na het beëindigen van de productieve leeftijd overlijden. Het tegenovergestelde wordt algemeen beweerd, maar spijkerharde evidence toont het anders: niet-rokers kosten een pak meer aan verzorging dan rokers. Roken is slecht voor de gezondheid, maar niet-rokers hebben meer hartinfarcten, beroertes, hartfalen of dementie. De reden is cynisch: lijken worden niet meer ziek. Niet-rokers leven vijf jaar langer gezond, en dat is voldoende reden om het roken te blijven bestrijden. Maar niet-rokers leven in het totaal zeven jaar langer, twee jaar langer met ziekte.
Preventie van degeneratieve aandoeningen bespaart ons geen lijden en bespaart ons geen kosten: het stelt lijden en kosten uit. Tijdens dit uitstel stop veroudering niet: andere ouderdomsaandoeningen treden op. Preventie kan gezond leven verlengen, maar we moeten zorgvuldig evalueren of de inspanningen de baten waard zijn. Omdat wij al gemiddeld erg oud worden, voegt een levenslange inspanning verrassend weinig toe aan het leven. Het leven is niet langer, maar het riskeert wel veel langer te lijken, somber en saai.
(Luc Bonneux, Gij hebt de plicht gezond te zijn in De Standaard, 28-01-2006)
Zowat de meest nuchtere bijdrage over de gezondheidsmanie dat ik de laatste tijd gelezen hebben. En het past wel binnen de discussie tussen de fundi's van
ene en
gene zijde omtrent het rookgedoe. Dat dergelijk geneut geen van beide een stap dichter brengt bij hun doel. Case closed.
tags:
roken,
gezondheid,
gezondheismanie,
fundamentalisme
23 March, 2006 |
D. |
Laat commentaar achter - 3
Delicious
Delicious delight me lick you very much because I like
A Brand, Beauty booty killerqueen
En neen, bij dit citaat geef ik verder geen commentaar. U zoekt het zelf maar uit.
tags:
A+Brand,
citaat
23 February, 2006 |
D. |
Laat commentaar achter - 0
Subtiel
Uitspraak 1
"Gaat gij maar, gij kunt hem beter overtuigen."
Vertaling :
Jij bent jonger, je décolleté zorgt voor een ruim zicht op berg en dal en je string piept een halve meter boven je broek uit. Die ouwe geile bok gaat zonder problemen ja zeggen.
Uitspraak 2
"Ja zeg, we weten het nu al maar gij zijt nog eens zo lelijk."
Vertaling :
Gaat ge nu al stoppen met dat gezaag over wie nu de langste
is.
U mag nu raden welke van beide zoetgevooisde uitspraken uit Bibi's mond gekomen is de laatste twee weken.
05 September, 2005 |
D. |
Laat commentaar achter - 2
Bescheidenheid
Gent-Dampoort perron 2, noorderbuur X tegen noorderbuur Y :
Z. is een grootheid, ik ben een grootheid. Spijtig genoeg begrijpen onze opdrachtgevers dat niet en betalen ze ons te weinig. En zelfs dat vinden ze nog teveel.
Oef … wat ben ik blij vast te stellen dat in onze wereld nog zoiets bestaat als bescheidenheid.
24 February, 2005 |
D. |
Laat commentaar achter - 3