Dimi for president !

Kerry, Bush en, zo nu en dan in de marge, Nader : meer namen komen niet naar voor in het nieuws over de Amerikaanse presidentsverkiezingen. De Verenigde Staten zijn echter een democratische staat (naar men beweert althans) en dus dingen nog een handvol andere personen naar de titel van "machtigste man op aarde". Wat denkt u bijvoorbeeld van de volgende mensjes ?


  • Harry William Braun III : die met z’n Phoenix Project de VS onafhankelijk wil maken van fossiele en nucleaire brandstoffen. En passant creëert hij nog miljoenen jobs.

  • Walt Brown : Socialist Party; samen met zijn kandidate voor het vice-presidentschap (Mary-Alice Herbert) vormt hij het geschikte antwoord op de vergrijzing.

  • Chief Jack aka Jacques Boulerice : Native American Party; door zijn plannen voor gezondheidszorg, het oplossen van het daklozenprobleem … is Bush zo bang dat ie enkel als write-in kan verkozen worden.
     
    Chief Jack

  • Mike Bay : The National Barking Spider Resurgence Party; volgens vice-presidentskandidaat Dave Cogan moet je alvast niet voor hem stemmen omdat I would definitely hate hugging and/or kissing male foreign dignitaries.

  • Sterling D. Allan : heeft een probleem met Amerika’s verslaving aan het socialisme. Oplossing : a return to individual responsibility and law by common sense principles. His vision is nothing short of heaven on earth, where people are good because they want to be, not because the government makes them.

  • Lawrence Rey Topham : Secretary of State of the State of Utah and Acting Governor during martial law, is a candidate for President of the United States of America in the 2004 A.D., Election.




Een overzicht van nog meer (serieuze) kandidaten : 1, 2,3.

09 October, 2004 | D. | Laat commentaar achter - 3

Het Blok en techniek

Yves Leterme zegt dus neen tegen het verzoek van het Vlaams Blok om tot een gesprek over te gaan. Nou goed zo. Ik vraag me alleen af hoe hij kon antwoorden op die vraag. De fax die hij van Frank Vanhecke heeft ontvangen bestond immers uit niets anders dan een wit blad.

Kijk maar naar het nieuws van 19 u. op VTM (te zien na ongeveer 1 minuut en 17 seconden). Vanhecke verstuurt de fax met de tekst naar boven. Als het beeld even verder gaat zie je op het faxapparaat aangegeven dat de fax verstuurd moet worden met de tekst naar beneden.

Politici en techniek, het zal wellicht nooit goedkomen.

Update :

Bij Luc Van Braekel vindt u visueel bewijsmateriaal.

14 June, 2004 | D. | Laat commentaar achter - 12

Bedankt

Het gaat goed met Vlaanderen. Er rust alleen een taboe op deze boodschap in de verkiezingscampagnes. Zo ongeveer was de teneur van een titel in een krant deze week. Nu heb ik het artikel niet gelezen of kan ik me het niet meer herinneren, maar het is zowat het enige dat me van deze hele verkiezingscampagne is bijgebleven.

Het gaat goed met Vlaanderen, echt waar. Nu ja, het sociale beleid zou best socialer mogen, gericht op diegenen die het echt nodig hebben. Het werkgelegenheidsbeleid zou best consistenter mogen. Er zou ook minder gestunt mogen worden. Dat is niet alleen Steven zijn schuld, maar ook alle andere zijn de laatste jaren druk doende geweest om met (halfbakken) stunts uit te pakken. Maar uiteindelijk kan u niets anders dan toegeven dat het hier toch wel goed toeven is.

Bij deze wil ik dan ook de Letermes, Verhofsteden en Somers hartelijk danken voor het goed overbrengen van deze boodschap aan de bevolking. Misschien kunnen jullie onderling nog wat meer bekvechten. Ongetwijfeld zal dit nog meer indruk maken op de bevolking.

Misschien kan er ook nog verder verruimd worden zodat schertsfiguren als De Decker en compagnie voor nog meer verwarring kunnen zorgen.

Misschien, heel misschien, kan er eens aan gedacht worden om een echt beleid te voeren. U weet wel : echte en duidelijke maatregelen die op lange termijn hun invloed hebben en niet van die eenmalige onsamenhangende beslissinkjes. Echt, het is mogelijk. Misschien, heel misschien zal u dat zelfs geen windeieren leggen. U ziet maar.

Alvast hartelijk dank.

13 June, 2004 | D. | Laat commentaar achter - 4

Het leven zoals het is ... plaatsvervanger

6.30 : Opstaan

7.25 : Aankomst aan het kiesbureau. Medebijzitter X. steekt een hele klaaglitanie af dat hij speciaal 20 kilometer heeft mogen rijden om in het bureau te zitten. Hij is verhuisd begin dit jaar.

7.30 : Dimi sluipt binnen en ziet dat hij als plaatsvervanger is aangeduid. Er is nog niet genoeg volk en wordt aan het natellen van de stemkaartjes gezet.

7.35 : De laatste 2 aangeschreven bijzitters stuiken tot verbazing van de voorzitter binnen. De voorzitter stelt voor dat Dimi mag gaan, tenzij iemand anders reageert. Iedereen houdt z'n bek.

7.43 : Bibi is terug thuis.

Met andere woorden : geen gigantisch feest voor de ¤ 18,40 die ik ontvangen had indien ik m'n job als bijzitter had moeten doen, maar vooral ... wat moet ik nou doen met m'n zondagvoormiddag ?

13 June, 2004 | D. | Laat commentaar achter - 15

De laatste vragen

Minder dan een dag voor m'n debuut als bijzitter (waarschijnlijk, want als er genoeg anderen komen opdagen kan het zijn dat Bibi terug huiswaarts mag keren) zijn er toch nog een aantal vragen waar ik een antwoord op zoek :


  • Zou ik geen uittreksel van Het Pakket meenemen om aan te tonen dat ik niet kan lezen en schrijven ?

  • Zal de voorzitter m'n T-shirt met "Che Guevara"- en "Hasta la victoria siempre"-opdruk kunnen waarderen ?

  • Zou ik een kussen mogen meebrengen ? Op een zondag om 6.30 u. opstaan is niet echt een gewoonte van mij, meestal is het rond twaalven vooraleer ik m'n ogen open.

  • Krijg ik voldoende rookpauzes ? Als ik een dag gevuld met verveelde gezichten wil overleven, heb ik dat echt wel nodig.

  • Welk gigantisch feest ga ik organiseren met het bedrag van het presentiegeld (¤ 18,40) ?



12 June, 2004 | D. | Laat commentaar achter - 4

13

Wie over een beetje verstand beschikt en de titel bovenaan met de rubriek onderaan combineert, weet wat ik bedoel. Eigenlijk had ik hier graag een heel uitgebreide uitleg gedaan over het waarom van het nummer 13. Er zijn echter zaken die mij er min of meer toe verplichten om geen al te diepgravende bekentenissen af te leggen.

Het enige dat ik kan zeggen : op zondag 13 juni ligt het nummer 13 mij heel nauw aan het hart.

08 June, 2004 | D. | Laat commentaar achter - 2

Menu

Archieven

Zoeken

Categorieën

Feeds